Zoeken
  • Mariska de Blieck

Hoe het begon...

In 2011 reisde ik in mijn uppie af naar Ecuador voor Spaanse les. Niet wetende dat dit het begin was van mijn yoga-avontuur. Ik verbleef twee maanden in Equador. Naast de Spaanse studie, genoot ik van het strand en ontmoette ik heel veel leuke mensen van over de hele wereld. Iedere dag deed ik Vinyasa yoga. Deze les werd verzorgd door een Amerikaanse yogadocent die op dat moment hoogzwanger was. De lessen waren heel pittig en ik had het behoorlijk zwaar. Ik kon niet echt lekker meekomen tussen alle ervaren yogi’s en natuurtalenten. Maar ik voelde me welkom en bleef toch komen. Ik voelde me super lekker na de lessen en wist gewoon dat dit goed voor mij was.


Terug in Nederland bekroop me een licht gevoel van paniek. Niet omdat ik bang was mijn kennis van de Spaanse taal te verliezen, maar het kwam vooral omdat ik geen idee had waar ik dit soort lessen in mijn eigen stadje Alkmaar kon volgen. In deze tijd was er echt heel weinig in Alkmaar op het gebied van yoga. Na een speurtocht op internet en het uitproberen van het beperkte aanbod in de omgeving kwam ik bij Simone Tromp terecht. Deze pionier gaf toen al haar hardcore poweryogalessen onder de naam YOGA&CO. Het was een verademing. De lessen waren heerlijk en ik voelde me helemaal thuis.


Maar ik wilde meer. Ik zocht een goede yogaopleiding. Een opleiding waar ik me prettig bij zou voelen; ook al heb ik op het eerste gezicht geen yogalijf. Toeval bestaat niet, maar ik werkte toen nog voor KLM, en op een vlucht naar Houston raakte ik aan de praat met een gezellige collega. Wat bleek: hij was de man van Marcel van de Vis Heil die samen met Anat Geiger en Johan Noorloos de teacher training verzorgde waar ik al over gelezen had. Een paar dagen na de vlucht pakte ik de trein naar Amsterdam en deed een knaller van een Yang yogales bij Marcel. De keuze was gemaakt.


Ik herinner mij nog goed dat we de eerste dag met dertig enthousiaste yogi’s in een kring zaten voor een korte voorstelronde. Vrijwel iedereen, inclusief mijzelf, pretendeerde geen les te willen geven maar de opleiding te volgen op zoek naar verdieping. Ik heb tijdens deze opleiding vrienden voor het leven gemaakt en een groot deel daarvan is (je raadt het al) toch yogadocent geworden.


Ondertussen werd Simone een vriendin die mij steunde op mijn yogareis. Ik mocht tijdens mijn opleiding in haar studio oefenen met lesgeven. Ik trommelde een groepje familie en vrienden op (zelfs mijn bonusvader moest er aan geloven😊). Zo begon ik mijn carrière als yogadocent.


Ondertussen vloog ik ook nog lekker door en op vrijwel elke bestemming probeerde ik een yogales te volgen. Ook mocht ik lesgeven bij een nieuwe prachtige yogaschool midden in het centrum van Alkmaar. Toen was de naam Lily Lotus, maar de school is nu al jaren bekend als Ohm Yoga Studio. Al snel volgden heel veel opleidingen en workshops. Ik deed zelfs een stilte retreat en zat een tijdje bij de Hare Krishna in Zuid-Amerika. Bij de Hare Krishna in Peru en Argentinië werkte ik als vrijwilliger. In ruil voor kost en inwoning werkte ik in de keuken, de moestuin en de bakkerij. Het was een beetje een hippie-smurfendorp in een afgelegen gebied met allemaal beschilderde torentjes. Die torentjes waren huisjes, winkels en tempels. Als vrijwilliger waren we niet verplicht om de ceremonies en gebeden bij te wonen, maar het mocht wel. Nieuwsgierig als ik ben, danste, bidde en zong ik dagelijks mee: “Hare Rāma Hare Rāma, Rāma Rāma, Hare Hare, Hare Kṛṣṇa, Hare Kṛṣṇa, Kṛṣṇa Kṛṣṇa, Hare Hare”. Het was een heerlijke tijd en het voelde echt als een andere wereld. Het stilte retreat was iets dogmatischer en dat is nog zacht uitgedrukt. Op YouYube vind je een filmpje van mij aan het eind van de tien dagen stilte en ik was er zo klaar mee dat het een hilarische video is geworden. Begrijp me niet verkeerd, de stilte is helend en ‘we need this more than ever’. Maar de hele dag mediteren, niet sporten, niet lezen, niet schrijven, niet praten en zelfs geen oogcontact maken met de mensen om je heen gaat mij iets te ver. Dit in combinatie met het deprimerende weer en de kou van Engeland, maakt dat dit voor mij niet voor herhaling vatbaar is. Als je mij een beetje kent, zal het je niets verbazen dat ik de dag van terugkomst luidkeels zingend op de bar heb gedanst met een glas wijn in mijn hand. Yes i’m a rebel.


Eerlijk is eerlijk, ik ben geen perfecte yogi die elke dag braaf haar practice doet en uren mediteert. Ik eet vegetarisch, maar ook soms een kroket. In een groep yogadocenten ben ik meestal niet de beste in de spectaculaire houdingen. Maar ik ben wel een verdomd goede docent. Ik deel dit verhaal omdat ik met heel mijn hart hoop dat ik je inspireer om ook de mat op te stappen. Er zijn houdingen waar ik jaren op heb geoefend voordat ik ze eindelijk onder de knie had, maar er zijn er net zoveel die ik waarschijnlijk nooit onder de knie krijg en dat is helemaal prima. Ik doe wat ik kan en dat is genoeg. Dus, mijn advies ter besluit: stap op je mat! Doe wat je kan en weet dat dat genoeg is.





#Alkmaar #yoga #karekrishna #yogapad

#vipasana

226 weergaven1 opmerking